მინდა, ეს დღე იყოს სწორედ იმ გმირების დღე, რომელთა თავდადება იყო იმედისთვის თავდადება, – ამის შესახებ საქართველოს პრეზიდენტმა, სალომე ზურაბიშვილმა მუხათგვერდის ძმათა სასაფლაოზე განაცხადა, სადაც აგვისტოს ომში დაღუპულთა ხსოვნას პატივი მიაგო.

„დღევანდელ დღეს აქ ვართ მოსული, რათა პატივი ვცეთ იმ დაღუპულ გმირებს, ვინც თავი დასდო საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისთვის. ესენი შედიან ქართველების იმ ძალიან დიდ რიგებში, რომლებიც დაიღუპნენ საქართველოს დამოუკიდებლობისა და ტერიტორიული მთლიანობისთვის. მე არ ვთვლი, რომ დღეს გლოვის დღე უნდა იყოს, როგორც არ ვთვლი, რომ 9 აპრილი უნდა იყოს გლოვის დღე, რადგანაც ეს ამავე დროს არის იმედის დღე, ჩვენი მომავლის იმედის დღე, რომელიც არასდროს უნდა დავკარგოთ. მე მახსენდება, წლების განმავლობაში როგორ გვჯეროდა ძალიან ბევრს საქართველოს მომავალი დამოუკიდებლობის, როდესაც არსებობდა საბჭოთა კავშირი და ყველა ამბობდა, რომ ეს შეუძლებელი იყო. დღესაც იგივეა. შეიძლება, ვერ ვხედავდეთ ზუსტად კონკრეტულ გზას, რომელიც მიგვიყვანს ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენამდე, მაგრამ ამას ჩვენ რომ დღეს დაზუსტებით ვერ ვხედავთ, ეს არ ნიშნავს, რომ ეს გზა ჩვენს წინ არ არის. ამ გზის უნდა გვჯეროდეს და ეს დღე არის ზუსტად ამ გზის დაჯერების დღე. ჩვენი მხარდამჭერები არიან ძალიან ბევრი. მთელმა საერთაშორისო თანამეგობრობამ გამოთქვა თავისი მხარდაჭერა, ასეთი მტკიცე არ ყოფილა. რამდენიმე დღეში იქნება დიდგორის გახსენება და ესეც არის საქართველოს ისტორია, რომელიც შედგება გამარჯვებებისა და დამარცხებებისგან, მაგრამ მიდის წინ. ეს ქვეყანა ამით არ დასრულდება, ჩვენ ყველანი ვნახავთ, თქვენ ჩემზე ახალგაზრდები ხართ, მაგრამ მეც ვნახავ საქართველოს გამთლიანებას და მინდა, ეს დღე იყოს სწორედ იმ გმირების დღე, რომელთა თავდადება იყო იმედისთვის თავდადება“, – განაცხადა სალომე ზურაბიშვილმა.

2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომიდან 13 წელი გავიდა.

ავტორი: ექსპრესნიუსი,

სოციალური ქსელები

„არსენალი“ 22 წლის შემდეგ პირველად გახდა ინგლისის ჩემპიონი

ევროპული დაზვერვა: ჩინეთმა რუსი ჯარისკაცების საიდუმლოდ მომზადება დაიწყო უკრაინაში ომისთვის

უკრაინამ ფრონტის ხაზზე საჰაერო თავდაცვის განადგურებით გზა გაუხსნა თავის დრონებს რუსეთზე თავდასხმისთვის

საპატრიარქო - მუშაობის პროცესი მიზნად ისახავს, დიუშენის დაავადების მქონე ბავშვებისა და მათი ოჯახების საჭიროებების უფრო სიღრმისეულ შესწავლას